De avonturen van SoFie in Australië

Dag vrienden van 'De avonturen van SoFie in Australië',

Dit weekend was het hier down under een extra lang weekend. Maandag was het Labour day en daarom mochten we allemaal thuisblijven van het werk. Het ideale weekend om enkele uitstapjes te maken!

Vrijdag avond werd het weekend al goed ingezet met een stevige looptocht. Ik denk dat ik ongeveer 13 km gelopen heb, langs wegen waar ik nog nooit geweest was. De natuur hier blijft mij steeds verbazen. Dat maakt het joggen hier veel aangenamer. Daarna was er hier in het hostel nog een feestje (zoals elke avond in het weekend), maar die feestjes zeggen mij meestal niet zo veel dus heb ik vooral diepzinnige filosofische gesprekken gehad met een Engelsman van 48 jaar die hier eventjes logeert.

Zaterdag was het vroeg opstaan. Emma, Clémence en ik wilden graag de "free walking tour" volgen in Melbourne. Daarom moesten we om 7:44 de bus nemen zodat we op tijd in de stad zouden zijn om deze wandeling te kunnen volgen.

Onze gids was zeer sympathiek en de medewandelaars waren ook wel fijn. De weetjes die hij vertelde waren heel boeiend, maar ik ga ze niet allemaal herhalen want dan is mijn verslag veel te lang. Het was alleszins de moeite waard.

Na de free walking tour hebben we met ons drie nog even rondgekuierd in het hete Melbourne. Maar heel veel tijd hadden we niet, want Emma en ik hadden tickets voor de musical 'Jersey Boys'. Deze musical gaat over de band 'the four seasons' (met Frank Valli). Het verbaasde mij hoeveel liedjes ik kende van the four seasons (wie nu bij zichzelf denkt, die groep ken ik helemaal niet, ga eens naar youtube en beluister enkele nummers. En beluister ook zeker enkele nummers van Frank Valli zelf).

In ieder geval vond ik deze musical zeker de moeite waard!

Daarna wou Emma graag nog een beetje shoppen en boodschappen doen en na een stevige maaltijd vertrokken we weer huiswaarts richting Emerald, zodat we voor het donker thuis waren. (het is niet zo praktisch om in het pikkedonker van de bushalte naar ons hostel te wandelen want er is nergens straatverlichting en het is momenteel geen volle maan).

's avonds nog even met ons tante en nonkel Geert geskyped. En eigenlijk besef ik dan inderdaad dat ik bijna geen tijd heb om mensen te missen. Via facebook, mail, GSM, skype,... blijf ik regelmatig in contact met het thuisfront, dus ik hoef niemand te missen.

Zondag ging ik normaal een uitstap maken, maar wegens een festival in Melbourne hebben we die uitstap uitgesteld naar maandag (het was dan toch labour day). Ik had niet echt zin om terug naar de stad te gaan en het festival zag er mij toch niet zo interessant uit (achteraf gezien was dat een wijze beslissing, want de mensen die geweest zijn waren een beetje teleurgesteld).

In het hostel hebben we heel de dag darts gespeeld. Ik moet wel eerlijk toegeven dat ik het maar een uur heb volgehouden. Daarna was ik het beu en heb ik al mijn praktische dingen geregeld (verdere reizen plannen, tickets voor Tasmanië boeken, de was doen, koken, afwassen, opruimen,...), nog even gelezen en wat geschreven in mijn boekje.

Maandag dan eindelijk mijn langverwachte uitstap naar Wilsons Promontory! Hier keek ik al heel lang naar uit, maar het was niet zo eenvoudig om mensen te vinden die mee wilden gaan. Uiteindelijk waren we zelfs met 8 mensen en 2 auto's!

We hadden afgesproken om tegen 8 uur te vertrekken, wat er dus op neer komt dat we uiteindelijk om 9:15 weg waren. (ik ben toch nog niet helemaal gewend aan die mentaliteit van altijd te laat vertrekken, zeker niet als het heeel warm wordt en je wil gaan wandelen in een Nationaal Park).

Wilsons Promontory is een schiereiland en ook het meeste Zuidelijke punt van Australië (buiten Tasmanië dan). Het is een heel groot park waar je kan wandelen, fietsen, zwemmen, surfen, snorkelen, overnachten,...)

Aangezien het heel warm was hadden sommige mensen geen zin om te wandelen. We zijn dan eerst even naar het strand gegaan om daar een vaste plek af te spreken. Daarna ben ik samen met 2 Duitse jongens en een Nederlands meisje vertrokken om te gaan wandelen. We wilden eerst de hoogste 'berg' daar beklimmen, maar de weg was afgesloten dus we konden er niet geraken met de auto en als we alles te voet zouden moeten doen zouden we er veel te lang over doen. Daarom besloten we om een andere berg te beklimmen (de bergen hier zijn niet echt hoog, ik denk dat baraque de fraiture zelfs hoger is (ik heb het even opgezocht en het is zo)).

Volgens het pijltje zou onze wandeling 1,5 uur duren naar de top. De jongens waren zeer gemotiveerd om dit sneller te doen en zetten er een stevig tempo in. Na 50 minuten waren we dan uiteindelijk op de top. Vrij goede prestatie, zeker als je weet dat we toch regelmatig een pauze hebben genomen om even van het prachtige uitzicht te genieten.

Op de top was het echt heel mooi! Wie meer foto's wil zien, onderaan kan je er enkele vinden en ook op facebook.

Daarna in 30 minuten naar beneden gewandeld en nog een tijdje gerust op het strand en tussen de rotsen.

Ik ben in mijn eentje ook nog even op de rotsen gaan klimmen, maar dat was niet zo een slim idee zonder schoenen. Het uitzicht was er wel heel mooi.

Na een vermoeiende dag zijn we dan uiteindelijk terug naar het hostel vertrokken. 3 mensen zijn op Wilsons Promontory gebleven omdat ze toch geen werk hadden en met de rest zijn we naar huis gereden.

Onderweg enkele wallabies en kangoeroes tegen gekomen. En op het einde van onze weg waren we ook een beetje verdwaald. We hadden geen GPS, dus we reden op goed gevoel terug. Robin zijn iPhone had nog een beetje batterij, waardoor we even google maps konden volgen. Google maps stuurde ons langs een zandweg en toen we daar net op waren viel Robin zijn iPhone uit. We hebben nog ongeveer 10 km langs die zandweg gereden, maar uiteindelijk waren we na 2,8 uur weer in het hostel (nog net op tijd voor de anderen om langs de bottle shop te gaan waar ze hun bier en goon konden kopen, ik was tevreden met mijn ice tea zonder bruis).

Zo, dit was het verslag van dit weekend. Ik hoop dat ik niets vergeten ben. En wederom proficiat aan iedereen die het helemaal heeft uitgelezen.

Vele groetjes,

SoFie

Oh ja, nog even melden dat er hier momenteel verschillende warmte records gebroken worden. Blijkbaar is het nog nooit zo veel dagen achter elkaar boven de 33° geweest, zelfs niet in de zomer en nu is het hier al herfst. Het is hier wel vrij warm, maar ik denk dat ik er aan begin te wennen.

Gevangenis in Melbourne, een van de oudste gebouwen

Clémence en Emma van het hostel

Een combinatie van Harry Potter en een leuk lied (dumb ways to die), hier moest ik gewoon een foto van nemen.

Hier ga ik volgende week op het flower festival werken.

Hier was de musical van Jersey boys, echt de moeite waard!

Parlement

China town

Ik mocht even meedoen met een demo Chinese dans. Er is ook een filmpje, maar dat zal nog even duren voor ik dat kan publiceren.

Onze gids in het groen en de rest van de groep.

St. Pauls cathedral

Een leuke plek om te 'hangen' , deed me een beetje denken aan de zomerfabriek in Antwerpen.

Het station

Federation square

Voor ons vake, een volksdansgroep. Hier heb ik ook een filmpje van.

yarra river

Darts in het hostel op zondag.

De ingang van Wilsons Prom

In 2009 was hier een grote brand en was alles weg, zo zie je maar dat de natuur zich snel kan herstellen.

Getrokken richting het meest Zuidelijke punt van Australië.

Van op het strand kan je zien welke berg we beklommen hebben.

Nog eens het meest Zuidelijke punt, van op het strand.

Dit was ons centraal punt, de niet wandelaars zijn hier heel de dag gebleven (of in de zee).

Een geheim strand waar niemand was!

Het uitzicht onderweg naar huis.

Goedemorgen/avond beste lezers van mijn blog!

Hier ben ik weer met jullie wekelijkse portie leesvoer.

Sinds deze week (1 maart) is de herfst hier begonnen. En geloof het of niet, maar we konden het hier al een beetje merken aan het weer. Sommige dagen was het maar 15 graden. En het heeft deze week 4 dagen lang heel veel geregend, waardoor de meeste andere mensen van het hostel niet konden gaan werken. Er was te veel regen op hun velden dus ze konden niets doen aan de bloemen/bomen. Gelukkig hadden wij daar geen last van in ons magazijn. Ik vond het geluid van de regen op ons dak zelfs zeer leuk! En de geur van regen op een warme ondergrond vind ik ook geweldig.

Blijkbaar hebben we deze week allemaal heel goed gewerkt op ons werk, want donderdag hebben de baas en zijn vrouw iedereen getrakteerd op een echte Aussie Barbie. Een half uur voor onze normale lunchpauze mochten we plots stoppen met werken en kregen we als verrassing lekkere worstjes met brood, ui en tomato sauce. Zeer vriendelijk van de baas vind ik wel. Hij had ook al eens een andere keer iedereen getrakteerd op 'chips' (een vrij geslaagde imitatie van onze Belgische frieten).

Op zaterdag ben ik als uitzondering nog eens gaan werken. Dat kwam goed uit, want mijn eerder geplande trip naar Phillip Island ging uiteindelijk niet door omdat mijn vervoer geen zin meer had om te gaan. Kan ik evengoed nog wat extra geld verdienen...

Na het werk wilde ik mijn skateboard hier eens uittesten op de heuvels. Na de eerste keer een kleine afdaling gedaan te hebben vond ik het toch een beetje te snel gaan (ik had bijna een auto ingehaald) dus ben ik uit veiligheidsoverwegingen maar gestopt. Als ik binnenkort leer hoe ik kan remmen met mijn skateboard zal ik het nog eens proberen, maar voorlopig lukt de normale remtechniek nog niet.

In het hostel worden er de laatste tijd vaak goede films opgezet. Ook zaterdag weer, zo weten de backpackers zich dan toch bezig te houden zonder al te veel te doen.

Zondag eindelijk nog eens uitgeslapen want ik had een belangrijke dag voor de boeg. We gingen namelijk met het hostel een voetbalmatch spelen tegen een ploeg uit Monbulk (recreatief uiteraard). Eerst was ik nog even langs het museum gegaan waar ik vorige week ook was geweest omdat het daar groot feest was voor hun 20 jarig bestaan. Helaas zonder fototoestel, dus na de match ben ik er nog eens langs geweest om foto's te nemen.

Na het museum nog vlug naar de bakker geweest, waar mijn accent voor de allereerste keer herkend werd. Een mevrouw sprak mij aan (uiteraard in het Engels) en ik gaf antwoord en toen zei ze: 'Oh, are you dutch?' Waarop ik zei, bijna, ik kom uit België. Even een leuk gesprek gehad in het Nederlands. Blijkbaar hadden zij en haar man vroeger ook een bloemenkwekerij, waar nu Coolwyns is (een bloemenkwekerij waar ik ook naar had gebeld om te vragen dat ze werk hadden toen ik hier aankwam. Trouwens ook de kwekerij waar Bart een Karen een bezoekje aan hadden gebracht toen zij hier in Monbulk waren enkele jaren geleden). Daarna moest ik mij snel gaan klaarmaken voor de voetbalmatch.

De match zelf was wel leuk, ondanks het feit dat we met 6-1 verloren hebben. Ik was het enige meisje op het veld en dat zorgde toch voor wat onwennigheid. Het leek er op dat beide ploegen een beetje schrik van mij hadden. De andere ploeg durfde niet te verdedigen en mijn ploeg had moeite met een pas te geven aan een meisje. Maar ik vond het toch zeer fijn om nog eens te kunnen voetballen, ook al heb ik geen volledige wedstrijd gespeeld. We hadden vrij veel vervangers en ik kon de spanning bij de jongens bijna voelen. Ze wilden zo graag winnen en waren zo competitief dat ik het niet erg vond om al iets vroeger van het veld af te gaan. Het was zeer fijn, maar ik verkies toch te spelen bij KRC BMB, olé olé.

Daarna nog even langs geweest bij het museum om foto's te nemen van de old timers, en andere oude machines. Er waren ook verschillende dingen om te eten, een heerlijke cake.

Op de terugweg van het museum naar het hostel dacht ik nog eens een andere weg te nemen. Ik vind het leuk om nieuwe wegen te ontdekken '(wie durft verdwalen, vindt nieuwe wegen' zou mijn moeke zeggen). Ik ben heel blij dat ik dat gedaan heb, want de wandeling was echt zeer mooi. Het pad duurde iets langer dan anders, maar het was echt de moeite waard. Heel mooi.

De rest van mijn zondag denk ik niet dat er nog boeiende dingen gaan gebeuren, waarschijnlijk gaat er zo dadelijk nog iemand een film opzetten of zo. Of ik ga nog wat lezen (zodat mijn Engels beter kan worden).

Oh ja, ik heb ondertussen ook mijn vliegtickets voor Nieuw-Zeeland geboekt. Er was een zeer verleidelijke aanbieding, dus heb ik ineens maar de knoop doorgehakt. Met mijn andere tickets probeer ik nog even te wachten want ik wil niet té veel op voorhand plannen, dan zit je zo vast aan die dagen.

Vele groetjes en geniet van de foto's.

Liefs,

SoFie

De andere meisjes van het hostel en ik op het werk. Deze foto is om 6:40 in de ochtend getrokken, dus excuses voor de slaapkoppen. 3 komen uit Engeland en 1 uit Schotland.